Με τον Ε. από το λύκειο . δεν θυμάμαι ποτέ μιλήσαμε πρώτη φορά και πως , θυμάμαι όμως τις φαντασιώσεις που είχα για αυτόν . τον σκεφτόμουν να το κάνει με τον ξάδερφο του , έπλαθα διάφορα σκετσακια για το πώς το κάνουν.
Ήταν ένα χρόνο μικρότερος , ακόμη είναι , ήμασταν από διαφορετικά μέρη αλλά πηγαίναμε στο ίδιο λύκειο . εκεί δεν κάναμε παρέα , αλλά οι δρόμοι μας συναντήθηκαν κάποια στιγμή στην Αθήνα, μέναμε στην ίδια συνοικία.
Μικρός ήταν ένα όμορφο (ακόμη είναι ) συνεσταλμένο αγόρι , ένα κουκλί με ωραίο σώμα μαύρο σπαστό μαλλί και καφέ σκούρα μάτια. Κάποια στιγμή και ενώ είχαμε αλλάξει τηλεφωνά ένα Πάσχα που βρεθήκαμε στα μέρη μας , κάποιος έκανε την αρχή να πάρει τηλέφωνο . μέναμε και πολύ κοντά , βγήκαμε για καφέ ένα απογευματάκι , τέλος άνοιξης σε ένα ωραίο καφέ όπου τώρα δεν υπάρχει . η συζήτηση ήταν περί ανεμών και υδάτων , δεν μπορούσα να πω τίποτα , να κάνω μια αρχή , νομίζω και αυτός το ίδιο εκείνη την περίοδο τον ερωτεύτηκα . φύγαμε , είπαμε να ξαναβρεθούμε . μετά από λίγες μέρες βρεθήκαμε ξανά στο ίδιο καφέ, θυμάμαι φορούσα ένα άσπρο παντελόνι ,ο Ε. φορούσε τζιν σκούρο μπλε . τον κοίταγα στα μάτια υπνωτισμένος , αλλά με ένα τρόπο να μην φαίνεται ., ήπιαμε μπύρα αυτή τη φορά , συζητάγαμε για τις σχολές μας για κείνους γνωστούς , για καμία γκόμενα , σχεδόν περί ανεμών , έχουμε ξεκινήσει να φύγουμε και κατηφορίζοντας μου προτείνει να περάσω από το σπίτι του , μιας και ήταν πριν από το δικό μου . εκείνη την περίοδο έμενε μόνος , εγώ όχι . τη στιγμή που είμαστε στην πόρτα και ψάχνει για τα κλειδιά , τον κρατάω από τη μέση , το χέρι μου σχεδόν πιάνει τον γοφό του ,έχω καυλώσει τόσο πολύ που εκσπερματώνω .
Στο σπίτι μια από τα ιδία εγώ αδέξιος να κάνω κάτι , μάλλον μπλοκαρισμένος, αυτός μάλλον ήταν σε χειρότερη κατάσταση από μένα .
Φοβόμουν μην πάει κάτι στραβά , την απόρριψη , το ότι δίπατε , περίμενα να κάνει αυτός την πρώτη κίνηση , να δώσει ένα σημάδι, να πιαστώ . μου έλεγε πάλι για γκόμενες , μαλακίες εν ολίγοις , του έλεγα κι εγώ κάτι ψεματάκια . σκεφτόμουν να τον αρπάξω και να τον ρίξω στο κρεβάτι , να μας ακούσει όλη η πολυκατοικία . φεύγω , βαρέθηκα , ξενέρωσα , μου λέει πάρε τηλέφωνο να τα πούμε . δεν πήρα ποτέ . τον έβλεπα πολλές φορές στα μέρη μας , πάντα μου έλεγε το ίδιο , όταν κατεβείς Αθηνά πάρε τηλέφωνο να πάμε για καφέ να βρεθούμε . δεν θυμάμαι αν τον ξανά πήρα ποτέ .
Όταν κάποιος μου λέει πάρε τηλέφωνο να βρεθούμε , οι πιθανότητες να τον πάρω είναι μηδαμινές , πάρε εσύ ενώ το ζητάς , εγώ θα πάρω όταν θέλω . κάποια στιγμή πριν δυο χρόνια καλοκαιράκι , είμαι με μια παρέα κάπου εκεί στα μέρη μου σε μια παράλια , έχει έρθει και ένας αγαπημένος φίλος με την φίλη του (μέλλουσα γυναίκα του). Το βράδυ και ενώ έχουμε πιει αρκετά και όλοι έχουν πέσει για ύπνο , την κάνουμε και πάμε στην μικρή πόλη για ποτό , ξαναβρίσκω τον Ε. εκεί , πάντα προσεγμένος ,ωραίος και μελαγχολικός . πιάνουμε κουβέντα , ξέρεις τα γνωστά τι κανείς (εδώ και μερικούς μήνες έχει αφήσει την Αθηνά και μένει μόνιμα εκεί μου λέει) , μου εξομολογείται όμως ότι πήγαινε σε μια κοντινή παράλια στην δική μου και κάνει γυμνισμό . σχεδόν έχω ξεμεθύσει που το ακούω , δεν ξέρω γιατί μου ο είπε . εκείνη την ώρα δεν μπορούσα να πω τίποτα με τόσο κόσμο γύρω μας .
Άλλη μια απορία που έχω είναι, πως δεν τον έχω δει ποτέ με γκόμενα , δεν ξέρω αν του αρέσουν τα αγόρια , δεν το κατάλαβα ποτέ , ίσως το έπνιξε όπως πολλοί στην επαρχία, ίσως και να μην του αρέσουν ,αλλά είναι κρίμα για ένα τέτοια όμορφο πλάσμα να μην αφήνεται ,να μην γεύεται τις χάρες του ερωτά , ανεξάρτητα από το φύλλο επιλογής , ένα πλάσμα που πολλή και πολλές θα το πόθησαν , αλλά λίγοι πρέπει να το έχουν γευτεί …..είσαι μια sweet bitter memory,
Ποσά βράδια λέρωσα τα σεντόνια για χάρη σου όμορφο αγόρι , ποσά βράδια σε σκεφτόμουν στην αγκαλιά μου …πόσο σε πόθησα ..